Indrukwekkende fossiele schedel van een holenbeer van de soort Ursus spelaeus. De schedel verkeert in uitzonderlijke, natuurlijke staat.
 De schedel komt uit een grot in Oostenrijk waar in de jaren 70 resten van holenberen zijn opgegraven.
 De schedel is 58,8 cm lang.
 De onderkaak en de bovenste schedel zijn afkomstig van hetzelfde dier.
 Men vermoedt dat de holenbeer (Ursus spelaeus) verwant is aan de bruine beer van nu, maar hij was aanzienlijk groter en wellicht op zijn eigen manier indrukwekkender.
 Rechtopstaand konden deze gigantische beesten wel 3 meter hoog worden en wogen ze als volwassen exemplaar ongeveer een halve ton.
 Ze leefden in Europa tijdens het hoogtepunt van de laatste ijstijd en gebruikten alpiene grotten als schuilplaats om de ergste winterse kou te ontvluchten tijdens hun winterslaap. In tegenstelling tot de huidige beren brachten Ursus spelaeus waarschijnlijk buitengewoon veel tijd door in hun grotten. Het is zelfs niet ongewoon om meerdere generaties holenberen in dezelfde grotlagen aan te treffen, zoals het geval was in de grotten van Europa.
 Ondanks hun omvang en dreigende uiterlijk was hun dieet waarschijnlijk voornamelijk herbivoor.
 Neem contact op als u interesse heeft.